Heliskiën in de Selkirk Mountains

De helikopter zet je boven af en trekt weg. Het geluid van de rotor sterft weg in het dal. En dan: niets. Geen gezoem van een stoeltjeslift, geen andere skiërs, geen pistenbully in de verte. Alleen wind, hoogte en een ongerept sneeuwveld dat zich een kilometer voor je uitstrekt, zonder één eerder spoor. Je gids zegt: gaan. Je zet je af.

De Selkirk Mountains in het binnenland van Brits-Columbia hebben een bijzondere aantrekkingskracht op serieuze poederskiërs. Door de ligging in het binnenland verliest het vocht van de stormen vanaf de Grote Oceaan het grootste deel van zijn water boven de Coast Range, nog voordat het de Selkirks bereikt. Daardoor valt hier sneeuw die droger, lichter en dieper is dan bijna waar ook in Noord-Amerika. CMH Heli-Skiing, dat sinds 1965 in deze bergen actief is, noemt het Selkirk-poeder, en skiërs die het hebben meegemaakt, gebruiken zonder gêne woorden als ‘onvergetelijk’.

Een gewone dag begint met uitleg over de lawinepieper en een oefensessie. De veiligheidsvoorzieningen van heliskibedrijven in Canada zijn geavanceerd en allesomvattend: de gidsen zijn ACMG-gecertificeerde bergprofessionals met een opleiding in lawineredding, iedereen op de berg draagt een pieper, en de gidsenteams wisselen de hele dag informatie uit over de omstandigheden in het gebied. De helikopterpiloot is een volwaardig lid van het team en kiest de afzetplekken zo dat de gidsen maximale vrijheid hebben in hun keuze van terrein.

Afdalingen in de Selkirks meet je in verticale kilometers. Een gemiddelde afdaling gaat 800-1.200 verticale meters omlaag, door een combinatie van open alpiene kommen, beboste open plekken en steile goten, afhankelijk van de omstandigheden en het niveau van de groep. Beneden pikt de helikopter de groep op en zet hem binnen enkele minuten af op een nieuw startpunt. Een volle dag telt meestal vier tot zes afdalingen, samen zo’n 3.000 verticale meters: meer aaneengesloten hoogteverschil dan de meeste skigebieden je in een hele week bieden.

De kwaliteit van het skiën is niet goed over te brengen aan wie alleen geprepareerde pistes kent. Ongerept poeder op snelheid vraagt om andere spieren en andere instincten; je ski’s zweven en de bochten voelen meer als surfen dan als het kantelen van kant op kant op de piste. De meeste deelnemers zeggen dat hun eerste afdaling in echt diep poeder hun beeld van wat skiën is voorgoed verandert.

Beste reistijd: Het heliskiseizoen in Brits-Columbia loopt van december tot en met april. Januari en februari bieden meestal de diepste sneeuw en de laagste temperaturen. In maart heb je beter licht en langere dagen, terwijl de sneeuw uitstekend blijft. De meeste aanbieders werken met meerdaagse pakketten (3-7 dagen) vanuit luxe lodges in de bergen, zodat je volledig in de ervaring opgaat.

Voor wie: Alleen voor gevorderde tot zeer ervaren skiërs. Aanbieders beoordelen je niveau eerlijk en nemen geen gasten mee die uitdagend terrein buiten de piste niet veilig aankunnen. Sterke middelmatige skiërs worden bij poedervriendelijke omstandigheden soms toegelaten, naar het oordeel van de gidsen.