Vulkaanboarden op de Cerro Negro

De Cerro Negro barstte voor het laatst uit in 1999 en zal weer uitbarsten. Het is de jongste vulkaan van Midden-Amerika, ontstaan in 1850, een geologische oogwenk, en sindsdien is hij 23 keer actief geweest. Het bewijs ligt overal op de kegel: vers vulkanisch materiaal, zwart en los, zonder begroeiing behalve wat schaars gras aan de voet. Bij de top sissen stoomgaten. De lucht ruikt naar zwavel. Dit is een levende vulkaan, en dat voel je als je hem beklimt.

De klim naar de top duurt ongeveer 45 minuten. De lagere hellingen zijn relatief glooiend, over losse slakken en zwarte as; het bovenste deel wordt flink steiler, en door het losse materiaal onder je voeten zet je op sommige stukken twee stappen vooruit en één terug. Je board, op je rug gebonden, maakt het zwaarder. Op 728 meter bereik je de top, met een uitzicht dat elke stap waard is: de vulkanenketen van Nicaragua die zich langs de kust van de Stille Oceaan uitstrekt, de Momotombo die in het oosten boven het meer van Managua uitrijst, de Stille Oceaan die in het westen glinstert, en onder je de actieve krater die zachtjes dampt in de ochtendlucht.

Je draagt een oranje of gele overall die, eerlijk gezegd, niemand flatteert. Bril en handschoenen maken het plaatje compleet. Je gids doet de boardhouding voor: voeten op de plank voor een afdaling zittend, lichaam iets naar achteren, armen aan de touwen aan de zijkant van de plank om te sturen. De andere houding, voor wie maximale snelheid wil, is plat op je buik liggend, in feite een rodelhouding.

Bovenaan is de helling ongeveer 40 graden. Je moet echt even wilskracht verzamelen om je af te zetten.

Dan wordt de as een waas. Het vulkanische materiaal op de steilere bovenste delen is fijn en licht, en de plank glijdt eroverheen op een manier die snel snelheid opbouwt. De pluim zwarte as die achter je opspat, is te zien op de foto’s die je gids van onderaf maakt. Je voelt de wind flink in je bril. De rit van top tot voet duurt ongeveer een minuut en overbrugt 728 verticale meters. Beneden sta je op: van top tot teen onder de as, je overall zwartgeblakerd, met een grijns die uren nodig heeft om weg te trekken.

Praktische tips: De as komt overal, overall of niet. Een goed afsluitende bril is onmisbaar. Neem voor de busrit terug kleren mee waarvan je het niet erg vindt als ze voorgoed zwart worden. Stop camera’s en telefoons voor de afdaling in goed afsluitbare zakjes.

Beste reistijd: Vulkaanboarden kan het hele jaar door, maar het droge seizoen (november tot en met april) biedt de betrouwbaarste omstandigheden op de route en het helderste uitzicht vanaf de top. In het natte seizoen is de klim zwaarder en kan de afdaling sneller zijn, omdat natte as anders samendrukt dan droge. Bij verhoogde vulkanische activiteit, die de aanbieders voortdurend in de gaten houden, gaat de activiteit niet door.

Voor wie: Iedereen vanaf 12 jaar in goede lichamelijke conditie. De klim vraagt een redelijke conditie: hij is steil en je draagt een plank. Ervaring met boarden of skiën is niet nodig. Dit is een van de toegankelijkste extreme sporten van Midden-Amerika, voor een uitzonderlijk schappelijke prijs.