Nachtsafari in het Amazoneregenwoud

’s Nachts leeft in de Amazone een heel andere dierenwereld dan overdag. De soorten die je bij daglicht ziet, trekken zich terug in de schaduw en hoog in het bladerdak. Dan neemt een andere cast het over. De nachtsafari is je toegang tot die tweede ploeg, en het is steevast de ervaring waar Amazonereizigers achteraf het meest over vertellen.

Je vertrekt na zonsondergang vanaf de steiger bij Manaus. De rivier ligt er dan spiegelglad bij en voorbij de lichtkoepel van de stad is de duisternis van de evenaar echt en totaal. De motorkano glijdt stil over de zijrivieren die aftakken van de Rio Negro, terwijl de zoeklamp langs de oevers strijkt. Meestal duiken binnen een kwartier de eerste kaaimannen op. Hun ogen kaatsen het licht diep oranjerood terug en zijn van verrassend ver te zien. Je gids leest alleen al aan de oogglans en de afstand tussen de ogen af hoe groot het dier is en welke soort het is.

Na het riviergedeelte volgt een begeleide wandeling het omringende bos in. In de strooisellaag tussen de boomwortels krioelt het van de bladsnijdermieren, die in keurige colonnes voorbijtrekken. Boomkikkers zo groot als een duimnagel kleven aan de onderkant van brede bladeren, met een huid van felgroen tot precies het bruin van boomschors. Je gids beweegt zich rustig en zelfverzekerd. Plotseling blijft hij staan om een opgerolde boa hoog in een oeverboom aan te lichten, of om een vogelspin te vinden bij de ingang van haar met spinsel beklede hol. Indrukwekkend als je tegen spinnen kunt; echt schrikken als dat niet zo is.

Boven je verraadt het bladerdak af en toe een paar grote, oplichtende ogen: nachtaapjes, ook wel uilapen genoemd, de enige nachtactieve primaten van Zuid-Amerika. Vanaf een hoge tak slaan ze de indringers gade, geduldig, alert en volkomen kalm.

Praktische tips: Lange mouwen, een lange broek en insectenwerend middel zijn een must. Een gelekoortsvaccinatie wordt sterk aangeraden voor elke reis naar de Amazone. De meeste gidsen spreken Engels en Portugees.