Scarabeo Camp

Marokko heeft twee woestijnen. De meeste bezoekers kennen er maar één: de Sahara-erg van Merzouga, met zijn filmische oranje duinen, kameelsilhouetten en twee dagen rijden vanaf Marrakech. De Agafay is de andere: een mineraal kalksteenplateau in de uitlopers van de Atlas, veertig kilometer ten zuiden van de stad, ruiger en een stuk makkelijker te bereiken.

Scarabeo Camp zit al lang genoeg in de Agafay om het gebied echt te begrijpen. Het resultaat is een kamp dat eerlijk overkomt, zonder pretenties.

De tenten zijn Berbers van opbouw: laag, breed en dicht bij de grond in plaats van erboven gespannen. Binnen liggen handgeweven Beni Ourain-kleden, geborduurd katoenen beddengoed en lantaarns op zonne-energie die een warm amberkleurig licht geven. Elke tent heeft een echte badkamer met warm water. De bedden zijn gemaakt voor de woestijnnacht, die veel sterker afkoelt dan bezoekers meestal verwachten.

Het plateau zelf bestaat uit samengeperste kalksteen en mineraal sediment dat de hele dag van uiterlijk verandert: zilvergrijs rond het middaguur, amber aan het eind van de middag, een bleek, vlak blauw in de laatste minuten voordat de hemel donker wordt. Aan de zuidelijke horizon rijst de Hoge Atlas op met een eeuwige sneeuwkap, die het uitzicht vanaf het gemeenschappelijke terras omlijst. De combinatie van die vlakte dichtbij en dat verre, verticale silhouet geeft het landschap een schaal waar je even aan moet wennen.

De dagen volgen hier het ritme van de woestijn. Een kameeltocht bij zonsopgang, zolang het plateau nog koel is. Een uitgebreide brunch. Hamambehandelingen met arganolie van coöperaties bij Essaouira. Een trage middag in de schaduw voordat de avond aan zijn metamorfose begint. Het diner wordt geserveerd aan lange tafels buiten, alleen verlicht door kaarsen: tajines met langzaam gegaard lam, bastilla met laagjes amandel en kaneel, mechoui uit de lemen ovens van het kamp. Het eten is steevast beter dan gasten die al eerder in woestijnkampen verbleven verwachten, en dat verschil tussen verwachting en werkelijkheid is iets waar Scarabeo het meest trots op is.

Na het donker blijft de generator uit. Marrakech ligt op veertig kilometer, genoeg afstand om het licht van de stad volledig te laten verdwijnen. De hemel boven de Agafay op dat uur is een reden op zich.