Rocky Mountaineer

De Canadian Pacific Railway was het project dat van Canada een land maakte. De transcontinentale verbinding, voltooid in 1885, koppelde de Atlantische nederzettingen in het oosten van Canada aan de Stille Oceaan bij Vancouver. Het was de infrastructurele prestatie die de politieke belofte van de Confederatie inloste en het westen van de Rocky Mountains openstelde voor kolonisatie en handel. De spoorlijn baande zich een weg door een van de lastigste terreinen van het continent: over richels die uit loodrechte rotswanden van de Fraser Canyon waren geblazen en over Rogers Pass door de Selkirk Mountains, onder omstandigheden die tientallen Chinese arbeiders het leven kostten, wier bijdrage aan de opbouw van de natie lang is verzwegen.

Rocky Mountaineer volgt een groot deel van deze historische route in rijtuigen die rond één prioriteit zijn ontworpen: elke passagier op elk moment het landschap laten zien. De GoldLeaf-koepelrijtuigen zijn een technische oplossing voor een eenvoudig probleem: hoe laat je mensen bergen zien? Het antwoord is glas. Omhul het bovendek met gebogen glazen panelen, zet de stoelen zo dat je tegelijk naar voren en opzij kijkt, en voeg beneden een restaurantgedeelte toe waar maaltijden worden geserveerd zonder dat het panorama wordt onderbroken. Van Vancouver oostwaarts door de Fraser Canyon, over de Rockies en naar Banff of Jasper wordt zo één doorlopend visueel spektakel.

Het stuk door de Fraser Canyon, op de eerste ochtend na vertrek uit Vancouver, is de spectaculaire opening. Het spoor volgt de rivier tussen rotswanden die de kloof tot een smalle spleet samenknijpen, met beneden het schuimende water van de beroemde vernauwing Hell’s Gate, waar de Fraser door een opening van minder dan 35 meter breed stort. De trein rijdt door tunnels die rechtstreeks door de rotswanden zijn geblazen en komt uit op richels die nauwelijks breed genoeg zijn voor het spoor, met niets tussen het raam en een loodrechte val naar de bodem van de kloof. Subtiel is anders.

De tussenstop in Kamloops, waar je in hotels in de stad overnacht omdat Rocky Mountaineer alleen overdag rijdt en de reis dus moet onderbreken, geeft je de kans om het halfdroge landschap van het binnenland van British Columbia te waarderen voordat de trein op dag twee echt de bergen in klimt. De oversteek van Rogers Pass de volgende ochtend toont de volle omvang van de Selkirks, in een landschap van gletsjers, sneeuwvelden en oerbos dat een van de laatste grote technische uitdagingen van de transcontinentale route was.

Aan het einde van de reis wachten Banff en Jasper. Elk is op zichzelf al een complete bestemming, en de treinreis brengt je midden in een stelsel van nationale parken van uitzonderlijke omvang en kwaliteit. Grizzlyberen, wapiti’s, dikhoornschapen en sneeuwgeiten zijn vaak te zien vanuit de koepelrijtuigen; de host wijst tijdens de hele reis de belangrijkste dieren en geologische bezienswaardigheden aan.

Boek GoldLeaf Service voor de ervaring op het bovendek: het onderste niveau is comfortabel, maar geeft niet het volle koepeleffect dat Rocky Mountaineer zo bijzonder maakt.