Cavo Tagoo Mykonos

Aan luxehotels geen gebrek op Mykonos, maar Cavo Tagoo zit grotendeels in een eigen categorie. Op een vulkanische klif boven de oude haven van Mykonos-stad, met het witgekalkte doolhof van de Chora onder je en de Egeïsche Zee tot aan de horizon, was het een van de eerste hotels in Griekenland die begreep dat Cycladische architectuur – de zuiver witte geometrie, de uitgehakte grotkamers, het ontbreken van overbodige versiering – geen streekgebonden beperking was om te overwinnen, maar een ontwerptaal met echte kracht.

Het oorspronkelijke hotel ging in 1980 open, ontworpen door architect Nikos Daskalantonakis, die de beslissende keuze maakte om de klif de architectuur te laten bepalen in plaats van andersom. Kamers werden in de vulkanische rots uitgehakt, met muren die de onregelmatige vormen van de steen volgen in plaats van er een rechthoekige orde aan op te leggen. Het resultaat zijn ruimtes met dat bijzondere licht, die temperatuur en die akoestische intimiteit die alleen kamers in natuurlijke rots hebben. Latere renovaties hebben de afwerking vernieuwd en moderne voorzieningen toegevoegd, maar het wezenlijke karakter intact gelaten.

De zwembaden behoren tot de meest gefotografeerde van de Middellandse Zee. Het grote infinityzwembad lijkt op de rand van de klif te zweven, het oppervlak visueel versmeltend met de Egeïsche Zee ver beneden. Het champagnebad – een kleiner, verhoogd bassin waar gasten Moët & Chandon krijgen geserveerd met uitzicht op de haven – is uitgegroeid tot een van de bekendste luxebeelden van Griekenland. De foto’s circuleren eindeloos, zonder ooit het specifieke gevoel te vangen van daar zitten in het licht van de late middag, terwijl de Cycladische wind je glas koel houdt.

De interieurs van de suites werken met ruwe kalksteen, gebleekt hout en ruw linnen, met meubels die minimaal zijn op de manier waarop zelfverzekerd design dat vaak is. Grotsuites hebben hun oorspronkelijke rotsformaties als muren behouden; tuinsuites komen uit op privéterrassen met een plonsbad. Het restaurant, op een terras met vrij zeezicht, serveert hedendaagse Griekse gerechten op basis van producten die de verbindingen van het eiland met Athene en de rest van de Middellandse Zee mogelijk maken. Het ontbijt – Griekse yoghurt, honing van bijen op Mykonos, vers gebak, geserveerd op elk uur dat je wilt – kun je het best nemen voordat de Egeïsche zon op volle kracht is.