Zonsopkomsttocht over de Incatrail naar Machu Picchu

Om 4 uur gaat in Aguas Calientes de wekker. Je kleedt je aan in het donker en sluit aan in een korte rij net zo slaperige mensen bij de bushalte onder de ruïnes. De weg omhoog kronkelt in scherpe haarspeldbochten door het nevelwoud, en als de bus bij de ingang aankomt, begint de lucht boven de omliggende toppen net grijs te kleuren.

De route naar de Zonnepoort, in het Quechua Inti Punku, klimt weg van de hoofdcitadel over een goed onderhouden Incapad dat de conquistadores nooit hebben gevonden en waar de meeste moderne toeristen niet aan beginnen. Je gids houdt een gestaag tempo aan door het vochtige nevelwoud en wijst onderweg orchideeën aan en rustplaatsen van de Inca’s, overgroeid met bromelia’s. Na ongeveer anderhalf uur gaat het pad een laatste bocht om en verschijnt de Zonnepoort, en daardoorheen, voor het eerst, Machu Picchu.

De citadel ligt in zijn volle omvang onder je. Smaragdgroene terrassen die als een waterval de berg af lopen. De top van Huayna Picchu die erachter oprijst. De Urubamba die ver beneden door zijn groene vallei kronkelt. Heb je de tocht goed getimed, dan komt de zon nog op als je aankomt: je ziet de ochtendnevel live wegbranden en lange schaduwen over de stenen vallen. Hiervoor ging je wekker om 4 uur.

De afdaling naar de citadel duurt twintig minuten, en dan begint een hele dag ontdekken. Je gids kent het complex goed: de trapeziumvormige ramen van de Zonnetempel, gericht op de zonsopkomst bij de winterzonnewende, de functie van de Intihuatana-steen als ritueel en astronomisch ankerpunt, en het vernuftige watersysteem van de Inca’s dat na vijf eeuwen nog altijd helder water voert.

Praktische tips: Boek je toegangskaarten ruim van tevoren, want het aantal bezoekers per dag is strikt beperkt en tijdsloten raken uitverkocht. Je bent hier op zo’n 2.430 meter hoogte; acclimatiseer minstens twee dagen in Cusco (3.400 m) voordat je aan de klim begint.