South Dakota, Badlands

De formaties van de Badlands begonnen zo’n 500.000 jaar geleden te eroderen en slijten nog steeds met ongeveer een inch per jaar, wat betekent dat wat je nu ziet over nog eens 500.000 jaar helemaal verdwenen is. De fossielen in de gesteentelagen zijn nog ouder: de lagen uit het Oligoceen bevatten hier enkele van de rijkste vindplaatsen van prehistorische zoogdieren op aarde, waaronder voorouders van paarden, neushoorns en kamelen die 30–35 miljoen jaar geleden over deze prairies trokken. In het bezoekerscentrum van het park zit een fossielenlab waar je paleontologen live aan specimens ziet werken.

Cedar Pass Lodge in Badlands National Park, gerund door de Oglala Sioux Tribe, is gerenoveerd met ecohutten die vanaf je eigen veranda een panorama op de formaties bieden bij dageraad en schemering, de ideale uren waarin het lage licht de gestreepte lagen in bijna ongeloofwaardige tinten zet. Buiten het park bieden werkende ranches op de omliggende prairie ranchovernachtingen en accommodatie met westers erfgoed, die je in contact brengen met het echte werkende landschap van de Great Plains. Een aantal adressen van Lakota-eigenaren rond Pine Ridge biedt culturele verblijven met rondleidingen langs belangrijke plekken, met context die de uitleg van het nationaal park alleen niet kan geven.

Het formatiegebied bestaat uit twee delen. De North Unit, bereikbaar via de Badlands Loop Road, heeft de spectaculairste pieken en tafelbergen en ontvangt de meeste bezoekers. De South Unit ligt binnen het Pine Ridge-reservaat en voor toegang moet je afstemmen met de Oglala Sioux Tribe: minder bezocht, plechtiger en indrukwekkender door de eenzaamheid.

Wandelen beloont wie de weg durft te verlaten. De Notch Trail voert naar een uitkijkpunt op een kloof dat afgelegen aanvoelt, ondanks de nabijheid van het bezoekerscentrum. De Castle Trail loopt over een lange kam met uitzicht over meerdere formatiezones. In de graslanden tussen de formaties leven prairiehonden, gaffelbokken en, dankzij het herstelprogramma van het park, zwartvoetbunzings: een van de meest bedreigde zoogdieren van Noord-Amerika.

Zestig mijl naar het westen rijzen de Black Hills steil op uit de vlakte: een 125 mijl lange keten van met dennen begroeide granietkoepels die de Lakota al eeuwen als heilig beschouwen. De Amerikaanse regering nam ze in strijd met het Verdrag van Fort Laramie uit 1868 in bezit nadat Custer er in 1874 goud had gevonden. Die geschiedenis is niet te ontlopen en verdient het om onder ogen te worden gezien. Tegenwoordig liggen in de Black Hills Custer State Park (een van de werkelijk uitstekende staatsparken van Amerika), Wind Cave National Park, Jewel Cave National Monument en Mount Rushmore, plus het nog steeds lopende beeldhouwwerk van het Crazy Horse Memorial, dat bij voltooiing het grootste beeld ter wereld wordt.

De wildlife loop van Custer State Park levert bizonkuddes op, de beroemde bedelende ezels die auto’s naderen voor een hapje, prairiehonden en gaffelbokken, in een dichtheid die niet onderdoet voor echte safaribestemmingen. De State Game Lodge in het park, waar Calvin Coolidge in 1927 zijn zomer’vakantie’ doorbracht, biedt historische lodgekamers en hutten in een van de dierrijkste landschappen van de 48 aaneengesloten staten.

De Sturgis Motorcycle Rally begin augustus brengt tien dagen lang ongeveer 500.000 motorrijders naar de Black Hills. Hoor je daar niet bij, plan je bezoek aan de Badlands dan zorgvuldig rond deze periode: de prijzen van accommodaties schieten in de hele regio omhoog en de beschikbaarheid verdampt.

Rapid City heeft een regionale luchthaven (RAP) met verbindingen naar de grote knooppunten. De ingang van de Badlands ligt ongeveer 75 mijl naar het oosten via Interstate 90. Een auto is onmisbaar; er rijdt geen openbaar vervoer in de regio. Toegang: $ 30 per voertuig, 7 dagen geldig.