Jordanië

Jordanië bevat meer wereldhistorisch gewicht per vierkante kilometer dan bijna elk ander land op aarde. In een regio die vaak wordt bepaald door geopolitieke complexiteit, heeft het een reputatie opgebouwd van oprechte gastvrijheid en politieke stabiliteit, met een toeristische infrastructuur die ver boven de omvang van het land uitstijgt. De oude bezienswaardigheden, het woestijnlandschap en een groeiend aanbod aan luxe overnachtingen die rechtstreeks uit het drama van het terrein zijn opgetrokken, maken het tot een van de meest bevredigende reizen van het Midden-Oosten.

Elke bezoeker kent de Schatkamer al voordat hij aankomt. Die rozerode hellenistische gevel, omlijst door de smalle wanden van de Siq-kloof, is een van de meest nagemaakte beelden in de reiswereld, en toch sta je stokstijf stil als je de laatste bocht om komt en hem voor het eerst ziet. Maar Petra in het echt overtreft de ansichtkaart ruimschoots. De Nabateese stad, tussen de 4e eeuw v.Chr. en de 2e eeuw n.Chr. uitgehouwen in de zandstenen bergen van de Araba, beslaat 264 vierkante kilometer. De Schatkamer is het begin, niet de bestemming.

Daarachter ligt een complete oude stad: een zuilenstraat, een Byzantijnse kerk met gedetailleerde mozaïekvloeren, koningsgraven uitgehouwen in veelkleurig gestreepte zandstenen kliffen. Aan het eind van het terrein, na een klim van 800 treden, staat het Klooster (Ad Deir), met een gevel die groter is dan die van de Schatkamer en veel afgelegener, met uitzicht over de bergen naar de wazige vlaktes beneden. Petra verdient twee volle dagen in plaats van de halve dag die de meeste bezoekers ervoor uittrekken. Kom vóór 7 uur om door de Siq te lopen voordat de groepen arriveren.

Het landschap van Wadi Rum is zo buitenaards dat filmproducties het als Mars gebruiken. The Martian, Lawrence of Arabia, Dune en Rogue One zijn hier allemaal opgenomen. De vallei van rood en oranje zandsteen, bezaaid met rotsformaties die 300 meter boven de bodem uitrijzen, strekt zich uit richting de Saudische grens, in een stilte die werkelijk indruk maakt. Bedoeïenenstammen kampeerden hier al eeuwen; hun nakomelingen runnen nu de woestijnkampen die van Wadi Rum een van de spectaculairste overnachtingsplekken ter wereld hebben gemaakt.

De bubbelhotels en transparante koepelkampen die het afgelopen decennium zijn verschenen, maken de belofte echt waar: in een warm bed liggen onder een doorzichtig dak terwijl de Melkweg zich boven je welft en de zandstenen kliffen oplichten in het maanlicht. Het klinkt als marketing, tot je het zelf doet.

De Dode Zee ligt 430 meter onder zeeniveau, het laagste punt van het aardoppervlak op land, en het water is negen keer zo zout als de oceaan. Je blijft moeiteloos drijven, terwijl je een krant leest of je insmeert met de mineraalrijke zwarte modder van de bodem. De ervaring is tegelijk echt vreemd en echt aangenaam. De westoever die je vanaf de Jordaanse kant ziet, is Israël; de geografie van de regio staat zo in het landschap geschreven dat het je, met de context in je achterhoofd, stilletjes raakt.

Dana Biosphere Reserve in centraal Jordanië is het minst bezochte en meest lonende natuurgebied van het land. Het reservaat omvat vier verschillende biogeografische zones, van mediterraan hoogland bij het dorp Dana (1.500 m) via droog kloofterrein tot de woestijn van Wadi Araba (50 m onder zeeniveau). De ecolodge op de rand van de kloof is een van de sfeervolste slaapplekken van de regio: opgetrokken uit steen, met een panorama over een vallei vol gelaagde kleuren, en gerund volgens een model van natuurbehoud door de gemeenschap, waardoor de inkomsten uit toerisme in het reservaat blijven.

Jordanië is compact genoeg om vanuit Amman dagtochten te maken naar Jerash, de Dode Zee en Madaba. Petra en Wadi Rum verdienen een overnachting. Het magische licht op beide plekken missen omdat je te vroeg vertrekt, is een echt verlies. De rit van 3 uur vanuit Amman is de moeite waard; de hoofdwegen van Jordanië zijn goed onderhouden. Een huurauto of een georganiseerde tour zijn de belangrijkste opties.