Washington, Olympic Peninsula

Het Olympic-schiereiland bevat een ecologische onmogelijkheid. Binnen de grenzen van één nationaal park, zelf binnen een dag rijden van Seattle, liggen een met gletsjers bedekte bergketen, een gematigd regenwoud van een type dat maar op een handvol plekken op aarde voorkomt en 73 mijl wilde Pacifische kust zonder wegen. De overgang tussen deze zones is abrupt: verlaat de bodem van het regenwoud en binnen 20 mijl sta je boven de boomgrens op Hurricane Ridge, met uitzicht naar het zuiden over de volle breedte van de Olympic Mountains. Dit is wildernis op een schaal en met een variatie die werkelijk moeilijk te bevatten is.

Door zijn isolement heeft het Olympic-schiereiland een overnachtingscultuur voortgebracht die volledig inzet op het omringende landschap. Lake Quinault Lodge, een rustieke lodge uit 1926 in de stijl van de National Park Service aan de oever van een gletsjermeer, wordt omringd door het Quinault Rain Forest: oerbos van sitkasparren, reuzenlevensbomen en douglassparren, behangen met wolfsklauw en bij dageraad weerspiegeld in het stille meer. Sol Duc Hot Springs Resort biedt eenvoudige hutten rond een reeks natuurlijke minerale baden in een afgelegen bebost dal. Kalaloch Lodge ligt op een klif boven de Stille Oceaan aan de kuststrook van het park, met hutten van cederhout verspreid tussen de bomen boven het strand. Je gaat hierheen voor de ligging, niet voor de voorzieningen, en dat maakt ze des te authentieker.

De dalen van de Hoh, Quinault, Queets en Bogachiel aan de natte westflank van het schiereiland krijgen buitengewoon veel regen – in de Hoh gemiddeld 140 inch per jaar – en herbergen gematigde regenwouden van een type dat op minder dan 10 plekken op aarde voorkomt. Eeuwenoude sitkasparren (sommige meer dan 500 jaar oud) worden in de Hoh 300 voet hoog; grootbladige esdoorns gaan schuil onder zulke dikke lagen wolfsklauw dat de takken hangende tuinen worden. De stilte van het Hoh Rain Forest op een windstille winterdag, met mist die zich door de met mos behangen esdoorns slingert, komt in de continentale Verenigde Staten het dichtst bij de ervaring van een oerwoud.

Hurricane Ridge, bereikbaar via een weg van 17 mijl vanuit Port Angeles, rijst boven het sneeuwpakket van de Olympic Mountains uit naar subalpiene weides met een panorama over de hele bergketen. In de winter is het een klein skigebied met sleepliften en een paar langlaufloipes, een van de sneeuwrijkste skiheuveltjes van de Pacific Northwest. In de zomer zijn de bloemenweides buitengewoon en laten de marmotten zich volop zien. De hoge routes het binnenland van de Olympic in – 7 Days, Elwha, High Divide – bieden enkele van de spectaculairste en minst drukke meerdaagse wildernistochten van Washington.

De kuststrook van Olympic National Park beschermt 73 mijl Pacifische kust die alleen te voet of per kajak bereikbaar is. De Ozette Triangle, een lus van 9 mijl van Lake Ozette naar de kust en terug, is de toegankelijkste meerdaagse kustroute. Rialto Beach ten noorden van La Push biedt de spectaculairste toegang voor dagwandelingen, met Hole-in-the-Wall (een natuurlijke boog die bij eb bereikbaar is) op zo’n 1,5 mijl over het strand. De kampeerplekken aan de kust hier behoren tot de mooiste van Amerika: vuurplaatsen op het strand onder rotspilaren, met de volle kracht van de Stille Oceaan die er ongehinderd op afkomt.

De Makah Nation in Neah Bay, op de noordwestpunt van het schiereiland, beheert een cultureel museum over de archeologische vindplaats Ozette: een Makah-dorp dat 500 jaar geleden door een modderstroom werd bedolven en in de jaren 1970 werd opgegraven. Het is een van de belangrijkste inheemse archeologische ontdekkingen uit de Amerikaanse geschiedenis, en de collectie alledaagse voorwerpen uit een 15e-eeuws dorp aan de noordwestkust in het Makah Museum is een van de mooiste van de Pacific Northwest. Cape Flattery, het noordwestelijkste punt van de aaneengesloten Verenigde Staten, bereik je via het land van de Makah en is een van de spectaculairste uitkijkpunten aan de hele Pacifische kust.