Great Basin (Nevada)

Great Basin National Park trekt minder dan 100.000 bezoekers per jaar, minder dan Yellowstone in één zomerweek. De parkdienst merkte op dat meer mensen de parkeerplaatsen oprijden dan het park echt ingaan. Voor reizigers die echte eenzaamheid zoeken, is dat geen waarschuwing. Het is juist de bedoeling.

Het bekken wordt bepaald door wat het mist: afwatering naar de oceaan. Regen die hier valt, stroomt naar de dalen, verdampt of zakt de grond in. Het landschap bestaat uit een reeks noord-zuid lopende bergketens, gescheiden door brede dalen vol alsem, en elke keten is een eiland met een eigen ecosysteem.

Het Great Basin vraagt om een overnachting rond de afwezigheid van licht, drukte en haast. De Stargazer Inn in Baker (ongeveer 70 inwoners) zet zijn gasten onder een hemel die 22,9 scoort op de Bortle-schaal, een van de donkerste meetbare hemels van Noord-Amerika. De campings van het nationale park bij Wheeler Peak (9.800 voet) en Upper Lehman Creek laten je slapen onder een Melkweg die de meeste Amerikanen onder de 40 nooit hebben gezien. De afgelegen wildkampeerplekken bij Strawberry Creek zetten je helemaal alleen in een bergketen, zonder in welke richting ook een ander mens te zien.

Lehman Caves is het middelpunt van het park: een oplossingsgrot in Cambrisch marmer, in 1885 ontdekt door veeboer Absalom Lehman, met formaties die nergens anders ter wereld in zo’n concentratie voorkomen. De grotschilden – speleothemen die niet als stalactieten naar beneden groeien, maar in paren van platen zijwaarts uit wanden en plafonds – zijn het meest kenmerkende van Lehman. Er zijn er hier ongeveer 300, de grootste bekende concentratie op aarde. De Grand Palace-tour (60 minuten) voert door de Lodge Room, het Gothic Palace en de Music Room, met verlichting die de doorschijnendheid van de formaties laat zien. Reserveer vooraf via Recreation.gov.

Wheeler Peak (13.063 voet) is een dagwandeling van 8,6 mijl heen en terug met 2.900 voet klimmen: pittig maar niet technisch, met uitzicht over een tiental bergketens van het Great Basin. In het bos van bristleconepijnen op de noordoostelijke hellingen staan bomen die al sinds de bronstijd leven: exemplaren van 3.000 jaar oud, door millennia wind tot sculpturen gewrongen. Tussen ze in staan en beseffen hoe oud ze zijn, is een van die ervaringen die je echt stil maken.

Het Astronomy Festival eind september brengt telescopen en liefhebbers van donkere hemels samen op de campings, om objecten te bekijken die voor stadsbewoners onzichtbaar zijn. Op een heldere nacht zonder maan ligt de grensmagnitude met het blote oog rond 7,5: je ziet de structuur van de Melkweg, verre sterrenstelsels en sterrenhopen die de meeste Amerikanen gewoonweg nog nooit hebben gezien. De oudste bomen op aarde, de donkerste hemel boven je hoofd, en een stilte die alleen door de wind wordt verbroken.

De US-50 loopt rechtstreeks naar het Great Basin en dankt zijn bijnaam uit Life magazine, ‘The Loneliest Road in America’, aan 287 mijl van Fernley in Nevada naar Delta in Utah: dal na dal, pas na pas, minimale voorzieningen, maximale hemel. De stadjes langs de route (Austin, Eureka, Ely) hebben elk hun eigen karakter. Rijd hem bewust en langzaam.